واترز در جستجوی اصل و نسب سیاهان آمریکا در شهر لنوار Lenoir

تلما واترز Thelma Waters بیست و پنج سال آخر زندگی خود را صرف روشن کردن گذشته سیاهان کرد تا این که در اول دسامبر سال 2011 در آسایشگاه کیتی آسکینز Kitty Askins در گلدزبورو Goldsboro دیده از جهان فروبست.

 در این مدت او به دنبال ثبت و ضبط تاریخ شفاهی سیاهان آمریکا بود و معتقد بود که آنها خیلی چیزها برای ارائه کردن دارند.

در مصاحبه ای با نشریه فری پرس Free press که در اکتبر سال 2010 انجام شد، واترز ضرورت کار خود را برای ثبت تاریخ شفاهی سیاه پوستان اینچنین تشریح کرده بود: فکر کردم که باید کاری برای جمع آوری تاریخ گمشده سیاهان انجام دهم و اگر این کار انجام نمی شد این تاریخ هم بی ارزش باقی می ماند.

واترز که یک معلم کلاس چهارم بود در سال 1986 از دبستان کانتنتنیا Contentnea بازنشسته شد. وی پس از بازنشستگی شروع به نوشتن کتابهایی در مورد تاریخ سیاهان در شهرهای کینستون Kinston و لنوار کرد.

رئیس اتحادیه حفظ آثار تاریخی، جین فیلیپس Jane Philips، یکی از همراهان واترز بود و یکی از اعضای انجمن میراث نسب شناسی می باشد. وی در توصیف این مادر، مورخ و شجره شناس می گوید که او همیشه به افراد کمک می کرد تا پی به اهمیت اصل و نصب خود ببرند.

به گفته فیلیپس همه اعضای انجمن عاشق او بودند. "او علاقه شدیدی به نسب شناسی داشت و مدام می خواست که آن را در میان سیاهان گسترش دهد."

اعضای انجمن اظهار دارند که واترز تمرکز عجیبی بر حفظ گذشته برای آیندگان داشت تا آنها بتوانند از تاریخ و گذشته خود با خبر شوند. او خود را وقف این مأموریت کرده بود و ساعات بسیاری از عمر خود را برای تحقیق گفتگو با مردم سپری کرد.

از آثار واترز می توان به کتابهای تاریخی راجع به شهر لینکلن Lincoln، متصدیان سیاه پوست کفن و دفن، مدرسه آدکین Adkin و خانواده خودش نام برد.

در سال 2004 او کار بر روی تاریخ مدارس سیاه پوستان شهر لونوار را به پایان رساند که تعدادی از نسخه های آن در دانشگاه لنوار، کتابخانه عمومی لونوار-کینستون، دفتر هیئت آموزش و تالار شهر نگهداری می شود.

واترز همیشه از یافتن سوابقی از پدربزرگ خود، هومر سیمونز Homer Simmons، به عنوان یکی از بزرگترین موفقیت های خود در نسب شناسی یاد می کرد. هومر یک برده سیاه بود که واترز تصویری از سند فروش او و همسرش را به عنوان برده یافته بود. در گفتگویی در آخرین خانه اش در کینستون شرقی، واترز در حالی که حالتی شبیه حالی که در لحظه دیدن نام پدربزرگش در آن تصویر به وی دست داد گفت که "واقعا از دیدن نام او یکه خوردم. همه اطرافیانم در کتابخانه لونوار به دور طرف من آمدند تا مرا کمی آرام کنند."

واترز برای مطالعات خود از اطلاعات موجود در کتابخانه ملی آیالات متحده در واشنگتن، دفتر آرشیو و تاریخ رالی، کاخ دادگستری شهر جونز Jones County، و قبرستان کینستون استفاده کرد.

یکی از کارکنان کتابخانه لنوار می گوید که کتابهای متعددی در این کتابخانه موجود است که واترز آنها را نوشته است.

راتینا گاسکینز Ratina Gaskins معتقد است که واترز تنها منبعی است که ما سیاه پوستان داریم. او نتیجه تمام مطالعات خود را در اختیار ما گذاشت. در واقع ما تمام میراث گذشتگانمان را مدیون آثار واترز هستیم.

نوشته جاستین هیل Justin Hill
jhill@freedomenc.com

ترجمه: عباس حاجی هاشمی