نشر و تاریخ شفاهی
میزگرد تاریخ شفاهی در سرای اهل قلم نمایشگاه بینالمللی در 21 اردیبهشت 1387 برگزار گردید در این جلسه کارشناسان سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران خانمها فریبا فرزام، شفیقه نیکنفس و پیمانه صالحی فشمی به همراهی آقای مرتضی رسولیپور به موضوع «چاپ و انتشار» در تاریخ شفاهی پرداختند و موانع نشر در سازمان اسناد و دیگر مراکز پژوهشی و تاریخنگاری را مورد بررسی قرار دادندگزارش از سه دوره نشست تخصصی تاریخ شفاهی
امروزه ورود رسمی در تاریخ شفاهی «Oral History» به عرصه تاریخ نگاری در بسیاری از مراکز علمی- تحقیقاتی و دانشگاهی جهان، چشم اندازی در مقابل مورخین و محققین گشوده است. با طرح تاریخ شفاهی، فرصتی به دست آمد تا به موضوعات، وقایع و حوادث و پدیده های تاریخی و زوایای پنهان و پیدای آنها از منظری نو نگریسته شود. تاریخ شفاهی تکنیک، روش و شیوه ای است که با استفاده از ابزاری چون ضبط صوت و دوربین فیلم برداری (صوت و تصویر) خاطرات، مشاهدات و شنیده های عامل(هدایتگر، مجری و نقش آفرینی) و یا شاهد و حاضر یک صفحه، رویداد و واقعه تاریخی را در قالب کلام و سخن (گفت) ثبت و ضبط می کند.چهارمین نشست تخصصی و کارگاه آموزشی تاریخ شفاهی
چهارمین نشست تخصصی و کارگاه آموزشی تاریخ شفاهی حول موضوع «مصاحبه در تاریخ شفاهی» در روزهایِ ششم و هفتم اسفند ماه سال 1386 با همراهی گروه تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان برگزار میشود...
19
آخرین مطالب
پربازدیدها
100 سؤال/9
در پانویسهای توضیحی شایسته است که طیفی (حداقل تا حداکثر) را برای کلمات نیازمند گویاسازی مشخص کرد تا متن نوشتهشده جامع، مانع و اقتصادی باشد. همچنین باید توضیحات نوشتهشده دربارة اشخاص، اصطلاحات و رخدادها، متناسب باشند(همتانویسی). مثلاً فردی را در سی کلمه معرفی نکرد و فرد دیگر را در سیصد کلمه. در این صورت باید گویاسازی حد مشخصی را رعایت کرد...
