نوشتن و نوشتهشدن تاریخ شفاهی
محمدعلی فاطمی
در طول روز و هفته و ماه و سال، درباره بسیاری از موضوعها، بسیار صحبت میکنیم. طبیعی است، انسان است و یکی از فعالیتها یا مشغلههای جاریاش به نام سخن گفتن و حرف زدن...جستوجوی تاریخ شفاهی 17 شهریور
محمدعلی فاطمی
این هفته میتوانیم از تاریخ شفاهی 17 شهریور 1357 بنویسیم. سیوهفتمین سالگرد این روز است که به آن واقعه، حادثه، فاجعه، جمعه سیاه، جمعه خونین و... می گویند. همه این کلمهها و عبارتها، دلیلی بر استفاده دارند و تاریخ شفاهی میتواند از همین نقطه یا مدخل وارد بشود.تاریخ شفاهی دولت؛ ضرورتی مغفول
حمید قزوینی
اخیراً کتابی به دستم رسید که حاوی خاطرات یکی از وزیران دولت جمهوری اسلامی از زمان مسئولیتش بود. فرد مورد بحث، هشت سال مسئولیت یکی از وزارتخانهها را بر عهده داشته و پیش از آن نیز در سمت استانداری و نمایندگی مجلس به خدمت پرداخته است.تاریخ شفاهی ترور در ایران
دکتر ابوالفضل حسنآبادی
یکی از مسائل مهم که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، از نظر سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و به لحاظ داخلی و خارجی، جمهوری اسلامی با آن درگیر بوده، اقدامات تروریستی است. به جای ماندن 17 هزار شهید و مجروح در اثر فعالیتهای تروریستی و استمرار آن در ابعاد مختلف نشانگر اهمیت پرداختن به این موضوع است.مرز حقیقت و واقعیت در تاریخ شفاهی کجاست؟
دکتر ابوالفضل حسن آبادی
یکی از ملاحظات اساسی درباره دادههای تاریخ شفاهی، مرز بین حقیقت و واقعیت است. وابسته بودن تاریخ شفاهی به حافظه انسانی و عوامل گوناگونی که بر آن مترتب میگردد نظیر سن، موقعیت سیاسی و اجتماعی، زمان گذشته و حال، باعث می شود بدبینی و گاهی مخالفت با محتوای خروجی آن به وجود آید.متولیان تاریخ شفاهی و زمان از دسترفته
یحیی آریا بخشایش
«وقت» اگر برای دیگران طلا باشد، بیتردید برای اشخاصی که با موضوعات مختلف و متنوع «تاریخ شفاهی» کار میکنند حکم اکسیژن را دارد. چرا که بیطلا میشود زندگی کرد؛ اما بیاکسیژن هرگز؛و چون تاریخ شفاهی با یاد و خاطرهها سروکار دارد، زمان را به چشم آفتاب تموز میبیند که ساعتبهساعت تندوتیزتر میتابد....
18
آخرین مطالب
پربازدیدها
100 سؤال/34
در تدوین متن تاریخ شفاهی تا چه اندازه مجاز به استفاده از شیوههای روایتپردازی (هرچند ساده) هستیم؟روایتپردازی در تاریخ شفاهی یعنی تدوینکننده به توصیف و تحلیل روایت بپردازد و تخیلات ذهنی خود را مکتوب نمایند. به نظر میرسد در آثاری که صرفاً در زمینه تاریخ شفاهی تولید میشوند، روایتپردازی چندان مطلوب نیست؛ زیرا تدوینکننده نسبت به وفاداری در متن اصلی احساس مسئولیت دارد و هرگونه دستبرد در روایت، نوعی تحریف در تاریخ محسوب میشود
