خاطرات فرشید اسکندری


07 اردیبهشت 1405


فرشید اسکندری، خلبان آزاده دوران دفاع مقدس، مهمان دویست‌وهشتادودومین برنامه شب خاطره (مرداد 1396) بود. او درباره دوران اسارت خاطره گفت. او گفت: «من از سال 1352 با شهید حسین لشکری هم‌دوره بودم، سپس با هم به آمریکا اعزام شدیم و با هم در آنجا هم‌گردان بودیم. پس از بازگشت از آمریکا در دزفول با هم در دوره آموزشی بودیم. بعد از اتمام دوره من به پایگاه تبریز اعزام شدم و او در دزفول ماندگار شد. به جنگ رسیدیم. در 31 شهریور 1359 من برای بعد‌ازظهر، آماده‌باش بودم که حمله شد و ما همه برای رفتن آماده شدیم. روز بعد، آن عملیات 140 فروندی نیروی هوایی اتفاق افتاد. من روز اول جنگ سه پرواز برون‌مرزی کردم و روز دوم مهر، حدود ساعت شش صبح به اربیل و ساعت 11 به کرکوک حمله کردم. در کرکوک، موقع برگشت من مورد اصابت قرار گرفته، افتادم و اسیر شدم. زمانی که من اسیر شدم، زندگی‌ام تقریباً شبیه زندگی شهید لشکری بود، زیرا من سه ماه از ازدواجم گذشته بود که اسیر شدم و زمانی که برگشتم، یک پسر ده ساله داشتم. روز‌های اول اسارت به بازجویی و شکنجه‌ و... گذشت. من یک ماه و چند روز در زندان بالغرفه در بغداد اسیر بودم. سلول بسیار تنگ و تاریکی بود که اموراتم را در آنجا می‌گذراندم. وقتی به آنجا رفتم، اولین کاری که کردم این بود، عکس مادر و خانمم را که در جیب لباسم بود، در آوردم، بوسیدم و پاره کردم. من در آن شرایط باید قطع وابستگی می‌کردم. یک ماه گذشت. یک روز که برای نماز ایستاده بودم، در سلول باز شد و دو پتو به داخل پرت شد و پس از آن شخصی را به داخل فرستادند. پس از اندکی صحبت گفت که احمد سهیلی، خلبان جنگنده اف4 است. من چون یک ماه و چند روز بود که تنها بودم و فقط شکنجه و کتک نصیبم می‌شد، آن‌قدر خوشحال بودم که وسط سلول نشسته و با او صحبت می‌کردم. پس از اندکی دوباره در سلول را باز کردند و یک نفر دیگر را به همراه دو پتو به داخل فرستادند. به محض ورودش دیدم که حسین لشکری است. وقتی که هم را دیدیم، از خوشحالی سر از پا نمی‌شناختیم، همدیگر را بغل کرده و گریه کردیم. سه نفری حال عجیبی داشتیم. با حسین از خاطرات گذشته می‌گفتیم و می‌خندیدیم».

در ادامه، این روایت را ببینیم.

تاکنون 377 برنامه شب خاطره دفاع مقدس از سوی مرکز مطالعات و تحقیقات فرهنگ و ادب پایداری و دفتر ادبیات و هنر مقاومت حوزه هنری برگزار شده است. برنامه آینده پنج‌شنبه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ برگزار می‌شود.

آرشیو

 



 
تعداد بازدید: 316


نظر شما

 
نام:
ایمیل:
نظر:
تصویر امنیتی (4 + 7) :
 
پاسخ کارشناسان به سؤالات تاریخ شفاهی

100 سؤال/34

در تدوین متن تاریخ شفاهی تا چه اندازه مجاز به استفاده از شیوه‌های روایت‌پردازی (هرچند ساده) هستیم؟
روایت‌پردازی در تاریخ شفاهی یعنی تدوین‌کننده به توصیف و تحلیل روایت بپردازد و تخیلات ذهنی خود را مکتوب نمایند. به نظر می‌رسد در آثاری که صرفاً در زمینه تاریخ شفاهی تولید می‌شوند، روایت‌پردازی چندان مطلوب نیست؛ زیرا تدوین‌کننده نسبت به وفاداری در متن اصلی احساس مسئولیت دارد و هرگونه دستبرد در روایت، نوعی تحریف در تاریخ محسوب می‌شود