طرح تدوین تاریخ شفاهی با همکاری رایزنان سابق فرهنگی اجرا می شود
تهران - معاون پژوهشی و آموزشی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی از راه اندازی طرح تدوین تاریخ شفاهی خبر داد و گفت: این طرح با تلاش و همکاری رایزنان پیشین فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور بزودی اجرا خواهد شد.
به گزارش روز یکشنبه خبرنگار فرهنگی ایرنا از سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، محمد رضا دهشیری در چهارمین نشست دبیرخانه دائمی میثاق سفیران فرهنگی اظهار داشت: از آنجا که باید از تجربیات رایزنان فرهنگی به عنوان نمایندههای ایران در خارج از کشور استفاده کرد و یک طرح راهبردی برای استفاده آیندگان بدست آورد این سازمان تصمیم به تدوین این طرح کرده است.
وی به تبیین تاریخچه و اهمیت تدوین این طرح پرداخت و افزود: تاریخ شفاهی یکی از مردمیترین شیوهها و روش های مطرح برای تاریخنگاری است؛ روشی که ماده تاریخی آن در فرآیند مصاحبه فعال به دست آمده و سپس در سبک ها و قالب های متفاوت به جامعه عرضه میشود.
دهشیری ادامه داد: این روش تاریخنگاری با استفاده از تکنیک ضبط صوت و مصاحبه آغاز به کار کرده و سپس بسط و گسترش یافته است و امروزه پژوهشگران و مراکز پژوهشی ترجیح میدهند علاوه بر ضبط صدا، چهره، تغییرات رفتار و حالات راویان را نیز به تصویر بکشند از این رو فن تصویربرداری نیز به عرصه تاریخ شفاهی راه گشوده است.
معاون پژوهشی و آموزشی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی همچنین از انتشار جدیدترین شماره ماهنامه علمی و تحلیلی روابط فرهنگی از سوی این سازمان خبر داد و گفت: این ماهنامه به بررسی موضوعاتی از جمله تحلیل گفتمانی اسلام سیاسی در عصر جهانی شدن، شکل گیری بیداری اسلامی و انسانی در دوره معاصر و اسلام سیاسی در آسیای مرکزی و روابط بین الملل پرداخته است.
وی رونمایی از کتاب دانستنی های یک رایزن با همکاری رایزنان فرهنگی ایران در خارج از کشور را از دیگر فعالیت های این سازمان برشمرد و از امضای تفاهم نامه همکاری با دانشگاه علمی کاربردی در مقطع کاردانی و کارشناسی در رشته مدیریت دیپلماسی و روابط فرهنگی برای رایزنان و کارکنان سازمان و راه اندازی سایت ساماندهی نسخ خطی خبر داد.
دهشیری گفت: هدف معاونت پژوهشی و آموزشی سازمان از اجرایی کردن این طرح ها، شناساندن فرهنگ ایران و ادبیات زبان فارسی و داشتن بانک اطلاعاتی است.
تعداد بازدید: 4199
آخرین مطالب
پربازدیدها
100 سؤال/34
در تدوین متن تاریخ شفاهی تا چه اندازه مجاز به استفاده از شیوههای روایتپردازی (هرچند ساده) هستیم؟روایتپردازی در تاریخ شفاهی یعنی تدوینکننده به توصیف و تحلیل روایت بپردازد و تخیلات ذهنی خود را مکتوب نمایند. به نظر میرسد در آثاری که صرفاً در زمینه تاریخ شفاهی تولید میشوند، روایتپردازی چندان مطلوب نیست؛ زیرا تدوینکننده نسبت به وفاداری در متن اصلی احساس مسئولیت دارد و هرگونه دستبرد در روایت، نوعی تحریف در تاریخ محسوب میشود






