نمایشگاه موقت بر اساس خاطرات اهالی ویندرمر آغاز به کار کرد



در این ماه یک نمایشگاه موقت بر اساس تاریخ شفاهی دریاچه ها در بخش لِیکLake District انگلستان آغاز به کار کرد.
طرح آب‏های پاک The Clear Waters project با بیش از چهل داوطلب از اهالی ویندرمر Windermere درباره خاطراتشان از منطقه در دهه 1940، مصاحبه کرد.
مصاحبه‏شوندگان شامل ماهی‏گیران، علاقمندان حیات وحش، قایقرانان، گردشگران، صاحبان کسب و کار، نگهبانان، و دانشمندانی بودند که در منطفه ویندرمر زندگی و کار می‏کردند.
مسئول پروژه، گری راش‌ورث Gary Rushworth، می‌گوید: «ما موفق شدیم خاطرات و افکار مردم معمولی را با اطلاعات و عقاید علمی ترکیب کنیم.
برای مثال نقطه نظرات ماهیگیران، افسران شیلات و کارشناسان محیط زیست بینش ارزشمندی در خصوص تغییرات در جمعیت ماهی‏ها در ویندرمر پدید آورد.
برخی خاطرات چشم‏انداز جدیدی در خصوص مسائل جدید نظیر محدودیت سرعت قایق در ویندرمر ایجاد کرد.
خاطرات دیگر، وقایع تاریخی نظیر سهم ویندرمر در جنگ جهانی دوم را روشن ساخت.
طرح آب‏های پاک توسط انجمن زیست‏شناسی آب آشامیدنی Freshwater Biological Association مدیریت و صندوق بخت‏آزمانی هریتیج Heritage Lottery Fund بودجه آن را تامین می‌کند.»
نسخه کامل مصاحبه‏های آب‏های پاک همراه با نسخه پیاده‏شده در انجمن زیست‏شناسی آب آشامیدنی و گروه تاریخ شفاهی امبل ساید Ambleside Oral History Group بایگانی و نگهداری می‌شوند.
نمایشگاه موقت (مه 2014 تا مه 2015) و وب سایت (در اوایل ژوئیه 2014 راه اندازی شد)، با استفاده از ضمیمه صوتی مصاحبه‌ها، و عکس‏های تاریخی و معاصر، برخی از تغییرات کلیدی در ویندرمر را تشریح خواهند کرد.
نمایشگاه در سالن گالری هنری ابوتAbbot Hall Art Gallery در 21 مه و فقط با حضور مدعوین آغاز به کار کرد. مصاحبه‏شوندگان آب‏های پاک و سازمان‏های محلی از جمله اداره حیات وحش کامبریا Cumbria Wildlife Trust و اداره خدمات رفاهی United Utilities در آن حضور خواهند یافت.

ترجمه: اشرف السادات میرکمالی



 
تعداد بازدید: 3707


نظر شما

 
نام:
ایمیل:
نظر:
تصویر امنیتی (4 + 9) :
 
پاسخ کارشناسان به سؤالات تاریخ شفاهی

100 سؤال/34

در تدوین متن تاریخ شفاهی تا چه اندازه مجاز به استفاده از شیوه‌های روایت‌پردازی (هرچند ساده) هستیم؟
روایت‌پردازی در تاریخ شفاهی یعنی تدوین‌کننده به توصیف و تحلیل روایت بپردازد و تخیلات ذهنی خود را مکتوب نمایند. به نظر می‌رسد در آثاری که صرفاً در زمینه تاریخ شفاهی تولید می‌شوند، روایت‌پردازی چندان مطلوب نیست؛ زیرا تدوین‌کننده نسبت به وفاداری در متن اصلی احساس مسئولیت دارد و هرگونه دستبرد در روایت، نوعی تحریف در تاریخ محسوب می‌شود