عبور از آخرین خاکریز – 36

دکتر احمد عبدالرحمن

بیشتر آنان از ناراحتی‌های روحی رنج می‌بردند و این عوارض به‌طبع موجب پیدایش امراض دیگری از قبیل زخم معده، دل‌پیچه و ناراحتی گوارشی می‌شد. برای مثال یکی از آن‌ها که درجه سرهنگی داشت به خاطر ابتلا به ناراحتی شدید به درمانگاه نظامی مراجعه کرد.

عبور از آخرین خاکریز – 35

دکتر احمد عبدالرحمن

یکی از مهمترین محورهای استراتژیکی حمله در صورت وقوع جنگ با ایران ـ که زمان تشکیل دولت عراق با مرزهای کنونی‌اش، توسط فرماندهان نظامی عراق تعیین شد ـ عبور از مرز شرق بصره به سمت بندر مهم خرمشهر است که تنها 11 کیلومتر از پاسگاه مرزی شلمچه فاصله دارد. این بندر از نظر نظامی ضعیف‌ترین و آسیب‌پذیرترین منطقه در جبهه ایران محسوب می‌شد.

عبور از آخرین خاکریز – 34

دکتر احمد عبدالرحمن

در نیمه دوم اکتبر، فرماندهی کل تصمیم گرفت برای فراهم کردن مقدمات اشغال سرپل ذهاب، ارتفاعات مهم اطراف این شهر را تصرف کند. بر اساس این تصمیم نیروهای ویژه تیپ 32 با پشتیبانی تیپ‌های پیاده و آتش توپخانه حمله گسترده‌ای برای دستیابی به برخی مواضع نیروهای ایرانی در منطقه آغاز کردند. نتایج این حمله بسیار غم‌انگیز بود.

عبور از آخرین خاکریز – 33

اما در رابطه با ـ به اصطلاح ـ «ائمه جماعت» در پادگان‌ها بهتر است بگویم آنها فقط مسئول اقامه نماز، ایراد موعظه و اقامه نماز بر مردگان هستند و بسیاری از آنها خودشان به توجیه اخلاقی نیاز دارند! بنابراین تنها عامل بازدارندۀ افراد در ارتش عراق فقط به تربیت خانوادگی یک نظامی بستگی دارد.

عبور از آخرین خاکریز – 32

دکتر احمد عبدالرحمن

جالب اینجاست که این سربازان در توجیه عمل خود می‌گفتند: «احتمال دارد اموالی زیر این چوب‌ها مخفی شده باشد». واقعاً چه عذر بدتر از گناهی! حتی پرسنل همین واحدهای نظامی، از چوب، آهن و مصالح ساختمانی سرقت‌شده از منازل متروکه، برای ساختن سنگرها و قرارگاه‌ها استفاده کردند. حال که نیروهای عراقی با شهرهای خودشان چنین معامله‌ای می‌کنند این تصور پیش می‌آید که با شهرهای اشغالی ایران چه رفتاری خواهند داشت؟

عبور از آخرین خاکریز - 31

دکتر احمد عبدالرحمن

در روزهای 26 و 27 سپتامبر به پادگان تیپ 25 ـ که از شروع جنگ به صورت ستاد فرماندهی موقت درآمده بود ـ فراخوانده شدم تا دو خلبان ایرانی را که هواپیماهایشان سرنگون شده بود، معاینه کنم. سریعاً به وسیله یک دستگاه آمبولانس در جاده‌های تاریک به راه افتادم، چرا که طبق دستور موظف بودیم هنگام حرکت چراغ‌های ماشین را خاموش کنیم.

عبور از آخرین خاکریز - 30

دکتر احمد عبدالرحمن

به طور حتم اگر آنها قصد بمباران مناطق مسکونی را داشتند می‌توانستند به راحتی و بدون نیاز به انجام مانورهایی که ممکن بود برایشان گران تمام شود، این کار را انجام دهند. گذشته از آن، هواپیماهای ایران در ارتفاع نسبتاً پایین پرواز می‌کردند، بنابراین اگر کسی قصد بمباران مناطق مسکونی را داشته باشد نیازی به این قبیل تدابیر نبود.

عبور از آخرین خاکریز - 29

دکتر احمد عبدالرحمن

علائم جنازه‌های مجهول‌الهویه در لیست مفقودین یگان نظامی مربوطه به ثبت می‌رسید و این دردناک‌ترین حالتی است که ممکن است خانواده‌ای با آن مواجه گردد، چرا که آن خانواده دردمند بایستی مدت‌ها در انتظار بازگشت فرزند خود لحظه‌شماری نماید. چگونه می‌توان مادری را به کشته شدن فرزندش متقاعد ساخت بی آنکه جسد او را مشاهده کرده باشد؟

عبور از آخرین خاکریز - 28

دکتر احمد عبدالرحمن

این شهرک به منزله دامی بود که نیروهای ما را به سمت خود کشید بی‌آنکه آنها متوجه مقصود خروج اهالی از آنجا باشند. نیروها به محض ورود به داخل شهرک خود را در جهنمی از آتش حملات توپخانه و موشکی یافتند. توپ‌هایی با بردهای مختلف، خمپاره‌اندازها و موشک‌اندازها، شهر و اطراف آن را زیر آتش سنگین خود گرفتند.

عبور از آخرین خاکریز - 27

دکتر احمد عبدالرحمن

آنچه مسلم است پرسنل بیمارستان کینه و بغضی نسبت به شخص ایشان نداشتند که از خبر درگذشت او خوشحال شوند بلکه عقیده داشتند این مساله موجب خاتمه سریع جنگ خواهد شد و اعتراف می‌کنم که بسیاری از آنان افرادی جاهل و بد ذات بودند. حتی خاطرم است یکی از متخصصین بیهوشی به این مناسبت فرخنده! بطری‌های حاوی نوشابه بین کارکنان توزیع کرد.